aşk...

dün gece yine seni düşündüm. açtım seni anlatan bütün şarkıları,aldım avucuma kolyeni... ağladım sessiz sessiz...

yokluğunla yapayanlızım şimdi.

sesin kulaklarımda yankılanıyor,kokunu her an duyuyorum...
korkuyorum... sen yoksun gelmiceksin belkide.
hep böyle kalmaktan korkuyorum...
ama olsun ben bununlada savaşırım.alışıcam eninde sonunda yokluğuna belkide...
sen mutlu ol yeterki,canın yanmasın,kendini kandırılmış hissetme...
seni bu kadar çok seviyo olsamda dayanmalıyım senin için...
beklicem içten içe hergün.
her telefonum çaldığında sensin diye koşucam,her adın anıldığında yine içimde kelebekler uçuşucak...
her gittiğim yerde seni görürüm umuduyla yaşıcam,her gülümsemem sana olucak...
ama sessizce beklicem seni.
gözünde aciz kızı oynamak istemiyorum..bana acımanı hiç istemiyorum.

hem dönmek istersen dönersin değil mi?

kendimi kandırıyorum...

derler ki;gün geçer,unuturmuş herşeyi gidenler...

unutursun belki sende...

unutacağını bilsemde seviyorum seni...

durdurmalıydım seni gitme diye ama saçma sapan bi gurur duygusu engel oldu...
bana acıyarak bakma...acıncak durumda değilimki ben sadece aşığım...

her gece kolyen avucumun içinde olucak her yerde senden bir hatıra olsun diye taşıyıcam onu...
sen bunu bilmiceksin...
yeterki mutlu ol... beni düşünmene hiç gerek yok...