umutlarım ve sen...

öylesine alışkınımki sessizliklerine...

ben senin susarken içindekileri duyuyorum...

kulaklarımda yankılanıyor sesin...

herşey bitti yada tam da şimdi başladı...

ulaşmak istediğim tek yıldız... aynı zamanda uzaklaşmaya çalıştığım ay gibi...

içimde tüm sevişlerin.. sözlerin...

ve şimdi tek hayal ettiğim;biten günlerin,saatlerin bize geri gelmesi...

içimdeki şey korku değil...

sensizlikten korkmamki ben...

sen varken korkarım ya gidersen diye...

sadece gidince üzerime sinmiş kokundan korkuyorum ben...sen yokken daha çok çeker beni sana...

daha çok hissederim aşkını...

gidişin kadar kolay değil gelmen...

hep adımların geriye gitti... sen gelmeye çalıştıkça ayakların birbirine dolandı... geçmişe gitti...

çok acıdı ya canın geçmişte..


hala içimde adının karşılığı aşk,heyecan...

ne kadar değerlisin görebiliyormusun basit sandığının gözlerinde...

sen böylesine bir aşkı göremeyen senin gözlerinse basitlik hangimizde?

kimi zaman gelmesin,dönüşü olmasın,umurumda değil desemde...

hala bu kalbimin sahibisin...

hep kalbimin derinlerinde saklanmaya yer arıyorsun...

gitmemek için unutulmamak için....


ama iyiki içimde hissediyorum nefes alışını...

iyiki.. iyiki... kokunu duyabiliyorum...

ve hala..seni seviyorum...